Lekcja · matura podstawowa

Kombinatoryka

Jak policzyć możliwości, zamiast je wypisywać: reguła mnożenia, liczby o zadanych cyfrach, ustawienia n!, wybór bez kolejności i sztuczka z dopełnieniem. Około 15 minut.

  1. Reguła mnożenia i dodawania
  2. Liczby o zadanych cyfrach
  3. Ile liczb? – pobaw się
  4. Ustawienia: n!
  5. Wybór bez kolejności
  6. „Co najmniej jeden” i typowe błędy
  7. Sprawdź się

1 Reguła mnożenia i dodawania

Reguła mnożenia. Jeśli wybór robimy w kilku etapach (i to, i to) – w pierwszym etapie mamy m możliwości, a w drugim n możliwości – to wszystkich wyborów jest

m · n

Przykład: w stołówce są 3 zupy i 2 drugie dania. Obiad to zupa i drugie danie. Każda gałąź drzewka to jeden obiad:

pomidorowa ogórkowa rosół kotletpierogikotletpierogikotletpierogi 3 · 2 = 6 obiadów

Reguła dodawania. Jeśli wybieramy albo z jednej grupy, albo z drugiej (grupy nie mają wspólnych elementów), to liczby możliwości dodajemy. Deser to 4 rodzaje lodów albo 3 ciasta:

4 + 3 = 7 deserów

Jak rozpoznać? „i”, „najpierw…, potem…” → mnożymy. „albo”, „lub”, rozbicie na przypadki → dodajemy. W wielu zadaniach potrzebne są obie reguły naraz.

2 Liczby o zadanych cyfrach

Liczbę wielocyfrową traktujemy jak rząd kratek – w każdą wpisujemy liczbę możliwych cyfr i mnożymy. Pamiętaj o trzech rzeczach:

  • Pierwsza cyfra nie może być zerem – „0 4 7” to nie jest liczba trzycyfrowa.
  • Cyfry mogą się powtarzać → w każdej kratce tyle samo cyfr. Cyfry różne → w każdej kolejnej kratce o jedną mniej.
  • Najpierw kratki z warunkami: ostatnia cyfra (parzysta: 0, 2, 4, 6, 8; podzielna przez 5: 0 lub 5), potem pierwsza (bez zera), a dopiero na końcu pozostałe.

Wszystkich liczb trzycyfrowych jest

9 · 10 · 10 = 900

Liczb trzycyfrowych o różnych cyfrach jest (pierwsza: 9 cyfr bez zera, druga: 10 − 1 = 9, bo zero już wolno, trzecia: 8)

9 · 9 · 8 = 648

Liczb trzycyfrowych podzielnych przez 5 (cyfry mogą się powtarzać, ostatnia to 0 lub 5) jest

9 · 10 · 2 = 180

Uwaga na egzaminie: gdy cyfry mają być różne, a ostatnia może być zerem (liczby parzyste, podzielne przez 5), zero „psuje” liczenie pierwszej kratki. Wtedy rozbij zadanie na dwa przypadki: ostatnia cyfra to 0 albo nie – i dodaj wyniki.

Przykład 1. Ile jest liczb czterocyfrowych parzystych o różnych cyfrach?
  1. Ostatnia cyfra musi być parzysta, a pierwsza nie może być zerem. Obie kratki zależą od zera, więc rozważamy dwa przypadki: ostatnia cyfra to 0 albo jedna z cyfr 2, 4, 6, 8.
  2. Przypadek I – ostatnia cyfra to 0 (1 możliwość). Na pierwszym miejscu dowolna z 9 pozostałych cyfr (zero jest już zajęte), potem 8 i 7 możliwości:9 · 8 · 7 · 1 = 504
  3. Przypadek II – ostatnia cyfra to 2, 4, 6 lub 8 (4 możliwości). Pierwsza: nie zero i nie ta z końca, czyli 8 możliwości. Druga: 8 (zero już wolno), trzecia: 7:8 · 8 · 7 · 4 = 1792
  4. Przypadki się wykluczają, więc dodajemy (reguła dodawania):504 + 1792 = 2296

3 Ile liczb? – pobaw się

Ustaw warunki, a zobaczysz kratki z liczbą możliwości. Znaczek krok pokazuje, w jakiej kolejności warto wypełniać kratki – kratki z warunkami są obwiedzione na pomarańczowo.

Liczba cyfr:
Cyfry:
Dostępne:
Liczba:

4 Ustawienia: n!

Na ile sposobów można ustawić n różnych osób (przedmiotów) w rzędzie? Na pierwsze miejsce mamy n kandydatów, na drugie n − 1, …, na ostatnie 1. Ten iloczyn to n silnia:

n! = 1 · 2 · 3 · … · n

Warto pamiętać kilka pierwszych wartości:

3! = 6, 4! = 24, 5! = 120, 6! = 720

Każde takie ustawienie to permutacja. Umownie 0! = 1.

Warunek „obok siebie”: „sklej” te osoby w jeden blok, ustaw bloki, a potem pomnóż przez liczbę ustawień wewnątrz bloku. „Nie obok siebie” – od wszystkich ustawień odejmij te, w których stoją obok siebie.

Przykład 2. Pięć osób, wśród nich Ania i Bartek, siada na ławce w rzędzie. Na ile sposobów mogą usiąść, jeśli Ania i Bartek chcą siedzieć obok siebie?
  1. Sklejamy Anię i Bartka w jeden blok. Do ustawienia mamy teraz 4 obiekty (blok i 3 pozostałe osoby):4! = 24
  2. Wewnątrz bloku Ania i Bartek mogą siedzieć na 2 sposoby (AB albo BA):2! = 2
  3. Z reguły mnożenia:24 · 2 = 48
  4. Dla porównania – ustawień, w których nie siedzą obok siebie, jest:5! − 48 = 120 − 48 = 72

5 Wybór bez kolejności

Czasem kolejność ma znaczenie (przewodniczący i zastępca), a czasem nie (dwuosobowa delegacja). W klasie 20 uczniów przewodniczącego i zastępcę wybieramy na

20 · 19 = 380 sposobów

ale dwuosobową delegację tylko na połowę tej liczby, bo para „Ola i Kuba” to ta sama para co „Kuba i Ola”:

(20 · 19) / 2 = 190

Liczbę sposobów wyboru k elementów z n (bez kolejności) oznaczamy symbolem Newtona (czytamy „n po k”):

(nk) = n! / (k! · (n − k)!)

W praktyce najczęściej wystarczy wybór dwóch elementów:

(n2) = n · (n − 1) / 2

Na przykład 10 osób wita się, każdy z każdym jednym uściskiem dłoni. Każda osoba ściska 9 dłoni, ale wtedy każdy uścisk liczymy dwa razy:

(10 · 9) / 2 = 45 uścisków

Na egzaminie: zapytaj siebie, czy zamiana kolejności daje inny wynik. Tak (miejsca, funkcje, cyfry w liczbie) → mnożymy kolejne możliwości. Nie (grupa, delegacja, para, uścisk) → dzielimy przez liczbę kolejności, czyli liczymy „n po k”.

Przykład 3. W kółku matematycznym jest 5 dziewcząt i 4 chłopców. Na ile sposobów można wybrać trzyosobową delegację złożoną z 2 dziewcząt i 1 chłopca?
  1. W delegacji kolejność nie ma znaczenia. Dwie dziewczyny z pięciu wybieramy na:(5 · 4) / 2 = 10 sposobów
  2. Jednego chłopca z czterech wybieramy na:4 sposoby
  3. Wybieramy dziewczyny i chłopca, więc mnożymy:10 · 4 = 40
  4. Dla porównania – gdyby delegację tworzyły dowolne 3 osoby z 9, byłoby ich:(9 · 8 · 7) / (3 · 2 · 1) = 504 / 6 = 84

6 „Co najmniej jeden” i typowe błędy

Gdy w treści pada „co najmniej jeden”, zwykle łatwiej policzyć przeciwieństwo („ani jednego”) i odjąć je od wszystkich możliwości:

co najmniej jeden = wszystkie − żaden

Ile liczb trzycyfrowych ma co najmniej jedną cyfrę 7? Wszystkich liczb trzycyfrowych jest

9 · 10 · 10 = 900

Liczb bez siódemki: pierwsza cyfra – bez 0 i bez 7, czyli 8 możliwości, pozostałe – bez 7, czyli po 9 możliwości:

8 · 9 · 9 = 648

Zatem liczb z co najmniej jedną siódemką jest

900 − 648 = 252

Typowe błędy

  • Zero na początku. Pierwsza kratka ma 9 możliwości (1–9), a nie 10.
  • Brak podziału na przypadki. Liczby parzyste o różnych cyfrach to nie „4 · 8 · …” ani „5 · 9 · …” – zero na końcu trzeba rozpatrzyć osobno (przykład 1).
  • Dodawanie zamiast mnożenia. Wybór „zupa i drugie danie” to 3 · 2, nie 3 + 2.
  • Kolejność tam, gdzie jej nie ma. Uściski dłoni, pary i delegacje liczone jako 10 · 9 są policzone podwójnie – trzeba podzielić przez 2.
  • „Co najmniej jeden” liczone wprost. Łatwo policzyć coś dwa razy (np. liczbę 777) – bezpieczniej odjąć od wszystkich przypadki „żaden”.

7 Sprawdź się

Przećwicz na zadaniach z egzaminów

W banku są zadania CKE i warianty Matmoo z działu Kombinatoryka – z podpowiedziami i rozwiązaniami.