Kombinatoryka
Jak policzyć możliwości, zamiast je wypisywać: reguła mnożenia, liczby o zadanych cyfrach, ustawienia n!, wybór bez kolejności i sztuczka z dopełnieniem. Około 15 minut.
- Reguła mnożenia i dodawania
- Liczby o zadanych cyfrach
- Ile liczb? – pobaw się
- Ustawienia: n!
- Wybór bez kolejności
- „Co najmniej jeden” i typowe błędy
- Sprawdź się
1 Reguła mnożenia i dodawania
Reguła mnożenia. Jeśli wybór robimy w kilku etapach (i to, i to) – w pierwszym etapie mamy m możliwości, a w drugim n możliwości – to wszystkich wyborów jest
Przykład: w stołówce są 3 zupy i 2 drugie dania. Obiad to zupa i drugie danie. Każda gałąź drzewka to jeden obiad:
3 · 2 = 6 obiadówReguła dodawania. Jeśli wybieramy albo z jednej grupy, albo z drugiej (grupy nie mają wspólnych elementów), to liczby możliwości dodajemy. Deser to 4 rodzaje lodów albo 3 ciasta:
4 + 3 = 7 deserówJak rozpoznać? „i”, „najpierw…, potem…” → mnożymy. „albo”, „lub”, rozbicie na przypadki → dodajemy. W wielu zadaniach potrzebne są obie reguły naraz.
2 Liczby o zadanych cyfrach
Liczbę wielocyfrową traktujemy jak rząd kratek – w każdą wpisujemy liczbę możliwych cyfr i mnożymy. Pamiętaj o trzech rzeczach:
- Pierwsza cyfra nie może być zerem – „0 4 7” to nie jest liczba trzycyfrowa.
- Cyfry mogą się powtarzać → w każdej kratce tyle samo cyfr. Cyfry różne → w każdej kolejnej kratce o jedną mniej.
- Najpierw kratki z warunkami: ostatnia cyfra (parzysta: 0, 2, 4, 6, 8; podzielna przez 5: 0 lub 5), potem pierwsza (bez zera), a dopiero na końcu pozostałe.
Wszystkich liczb trzycyfrowych jest
9 · 10 · 10 = 900Liczb trzycyfrowych o różnych cyfrach jest (pierwsza: 9 cyfr bez zera, druga: 10 − 1 = 9, bo zero już wolno, trzecia: 8)
9 · 9 · 8 = 648Liczb trzycyfrowych podzielnych przez 5 (cyfry mogą się powtarzać, ostatnia to 0 lub 5) jest
9 · 10 · 2 = 180Uwaga na egzaminie: gdy cyfry mają być różne, a ostatnia może być zerem (liczby parzyste, podzielne przez 5), zero „psuje” liczenie pierwszej kratki. Wtedy rozbij zadanie na dwa przypadki: ostatnia cyfra to 0 albo nie – i dodaj wyniki.
- Ostatnia cyfra musi być parzysta, a pierwsza nie może być zerem. Obie kratki zależą od zera, więc rozważamy dwa przypadki: ostatnia cyfra to 0 albo jedna z cyfr 2, 4, 6, 8.
- Przypadek I – ostatnia cyfra to 0 (1 możliwość). Na pierwszym miejscu dowolna z 9 pozostałych cyfr (zero jest już zajęte), potem 8 i 7 możliwości:9 · 8 · 7 · 1 = 504
- Przypadek II – ostatnia cyfra to 2, 4, 6 lub 8 (4 możliwości). Pierwsza: nie zero i nie ta z końca, czyli 8 możliwości. Druga: 8 (zero już wolno), trzecia: 7:8 · 8 · 7 · 4 = 1792
- Przypadki się wykluczają, więc dodajemy (reguła dodawania):504 + 1792 = 2296
3 Ile liczb? – pobaw się
Ustaw warunki, a zobaczysz kratki z liczbą możliwości. Znaczek krok pokazuje, w jakiej kolejności warto wypełniać kratki – kratki z warunkami są obwiedzione na pomarańczowo.
4 Ustawienia: n!
Na ile sposobów można ustawić n różnych osób (przedmiotów) w rzędzie? Na pierwsze miejsce mamy n kandydatów, na drugie n − 1, …, na ostatnie 1. Ten iloczyn to n silnia:
Warto pamiętać kilka pierwszych wartości:
3! = 6, 4! = 24, 5! = 120, 6! = 720Każde takie ustawienie to permutacja. Umownie 0! = 1.
Warunek „obok siebie”: „sklej” te osoby w jeden blok, ustaw bloki, a potem pomnóż przez liczbę ustawień wewnątrz bloku. „Nie obok siebie” – od wszystkich ustawień odejmij te, w których stoją obok siebie.
- Sklejamy Anię i Bartka w jeden blok. Do ustawienia mamy teraz 4 obiekty (blok i 3 pozostałe osoby):4! = 24
- Wewnątrz bloku Ania i Bartek mogą siedzieć na 2 sposoby (AB albo BA):2! = 2
- Z reguły mnożenia:24 · 2 = 48
- Dla porównania – ustawień, w których nie siedzą obok siebie, jest:5! − 48 = 120 − 48 = 72
5 Wybór bez kolejności
Czasem kolejność ma znaczenie (przewodniczący i zastępca), a czasem nie (dwuosobowa delegacja). W klasie 20 uczniów przewodniczącego i zastępcę wybieramy na
20 · 19 = 380 sposobówale dwuosobową delegację tylko na połowę tej liczby, bo para „Ola i Kuba” to ta sama para co „Kuba i Ola”:
(20 · 19) / 2 = 190Liczbę sposobów wyboru k elementów z n (bez kolejności) oznaczamy symbolem Newtona (czytamy „n po k”):
W praktyce najczęściej wystarczy wybór dwóch elementów:
Na przykład 10 osób wita się, każdy z każdym jednym uściskiem dłoni. Każda osoba ściska 9 dłoni, ale wtedy każdy uścisk liczymy dwa razy:
(10 · 9) / 2 = 45 uściskówNa egzaminie: zapytaj siebie, czy zamiana kolejności daje inny wynik. Tak (miejsca, funkcje, cyfry w liczbie) → mnożymy kolejne możliwości. Nie (grupa, delegacja, para, uścisk) → dzielimy przez liczbę kolejności, czyli liczymy „n po k”.
- W delegacji kolejność nie ma znaczenia. Dwie dziewczyny z pięciu wybieramy na:(5 · 4) / 2 = 10 sposobów
- Jednego chłopca z czterech wybieramy na:4 sposoby
- Wybieramy dziewczyny i chłopca, więc mnożymy:10 · 4 = 40
- Dla porównania – gdyby delegację tworzyły dowolne 3 osoby z 9, byłoby ich:(9 · 8 · 7) / (3 · 2 · 1) = 504 / 6 = 84
6 „Co najmniej jeden” i typowe błędy
Gdy w treści pada „co najmniej jeden”, zwykle łatwiej policzyć przeciwieństwo („ani jednego”) i odjąć je od wszystkich możliwości:
Ile liczb trzycyfrowych ma co najmniej jedną cyfrę 7? Wszystkich liczb trzycyfrowych jest
9 · 10 · 10 = 900Liczb bez siódemki: pierwsza cyfra – bez 0 i bez 7, czyli 8 możliwości, pozostałe – bez 7, czyli po 9 możliwości:
8 · 9 · 9 = 648Zatem liczb z co najmniej jedną siódemką jest
900 − 648 = 252Typowe błędy
- Zero na początku. Pierwsza kratka ma 9 możliwości (1–9), a nie 10.
- Brak podziału na przypadki. Liczby parzyste o różnych cyfrach to nie „4 · 8 · …” ani „5 · 9 · …” – zero na końcu trzeba rozpatrzyć osobno (przykład 1).
- Dodawanie zamiast mnożenia. Wybór „zupa i drugie danie” to 3 · 2, nie 3 + 2.
- Kolejność tam, gdzie jej nie ma. Uściski dłoni, pary i delegacje liczone jako 10 · 9 są policzone podwójnie – trzeba podzielić przez 2.
- „Co najmniej jeden” liczone wprost. Łatwo policzyć coś dwa razy (np. liczbę 777) – bezpieczniej odjąć od wszystkich przypadki „żaden”.
7 Sprawdź się
Przećwicz na zadaniach z egzaminów
W banku są zadania CKE i warianty Matmoo z działu Kombinatoryka – z podpowiedziami i rozwiązaniami.